هیچ نیستی و هیچ نیست که نباشی

میدونی ...وقتی 1 ونیم شب فلانی پیام میده که بیداری ؟!

بیا حیاط ...حالم بده ...

همون فلانی که فلان حرف رو پشت سرم زده و و و و ..

همون فلانی که بارها منو رسونده به حس بد نسبت به خودش ...و و ...

وقتی منو بغل میکنه وگریه میکنه و حرف میزنه و مشکلشو میگه ...

وقتی پیش خودش فک کرده با من میتونه حرف بزنه و سبک بشه ...

وقتی میگه حس میکنم خیلی گه م که اطرافیانم باهام اینجوری برخورد میکنن..

وقتی میگه فشار رومه ..ازخودم بدم میاد ...

و بعد سرشو میذاره رو شونه من و اشک میریزه ...

وقتی همین دوست بارها منو رسونده به عصبانیت و من خودمو آروم کردم و بروز ندادم..وقتی بارها منو رسونده به رنجیدن و من سعی کردم بپذیرمش ودرکش کنم و کش ندادم به ناراحتی ...

وقتی همه اینارو میذارم کنارهم ...هزار باره میفهمم مسیری که انتخاب کردم

درسته !وقتی میبینم.. واقعا ...واقعا غالب آدما آگاه نیستن به رفتارهاشون

...وقتی میبینم " همه ی ماها " نیاز به درک شدن ..نیاز به پذیرفته شدن داریم ،

تا بتونیم در یک فضای آروم خودمون رو ببینیم و تغییر کنیم ...

مطمئن میشم که فریاد در جواب فریاد ، راه به جایی نمیبره !

مطمئن میشم بدی درجواب بدی ...هیچ کمکی به هیچ کدوم ازطرفین نمیکنه ..

مطمئن میشم که چقدر زیاد ..چقدر زیاد صبر و پذیرفتن آدما ،

بهشون کمک میکنه زودتر خود اصلیشون رو پیدا کنن ...چقدر کمک میکنه

روحشون ترمیم بشه ...چقدر کمک میکنه بابت اشتباهاتشون خودشونو سرزنش نکنن ...فقط کافیه سعی کنن تغییر کنن ...

چقدر کمک میکنه خودشونو دوسداشته باشن ...

گریه م میاد الان واقعا :)

کاش یادم...یادمون بمونه حتی آدمی که فکر میکنیم دیگه سیاه ترازاین نمیشه

بازهم احتمال تغییر براش تو ذهنمون درنظر بگیریم...

کاش یادم...کاش یادمون بمونه ، رفتارآدما ..ویژگی های آدما از اون اصلشون جداس ..

غالب ماها اگه کمک بشه بهمون ..به راحتی خودمونو پیدا میکنیم ...

بپذیریم انسانیم ...وانسان بودن یک پروسه !من شبیهه دوماه پیشم نیستم ..

شبیه دوسال پیش نیستم...شبیهه دوروز پیش هم نیستم ..دیگران هم همینن..

.

از هرجا شروع کنیم ، قشنگه و گریه آور :) از هرجا بفهمیم چه قابلیت ها داریم وازش خبر نداریم ..غنیمت بشماریم و شروع کنیم ...

هیچ نیستی و هیچ نیست که نباشی...